habâset


habâset
(A.)
[ ﺖﺛﺎﺒﺧ ]
kötülük, alçaklık.

Osmanli Türkçesİ sözlüğü . 2015.

Look at other dictionaries:

  • habaset — is., esk., Ar. ḫabāṣet Kötülük, alçaklık Senin ne habasetlere kadir olduğunu ben bilirim. R. N. Güntekin …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • HABASET — (Hubs) Murdarlık, pislik, kötülük …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük